จริงหรือ..ที่ความรัก ทำให้เราอ่อนแอ หรือแท้จริงแล้วมันเป็นเพียงอารมณ์วูบไหวไปตามเหตุปัจจัยต่างๆ ที่ส่งผลกับเราในทางลบ ความรักมักทำให้เราไม่เป็นตัวของตัวเอง เพราะเกิดอารมณ์หวั่นไหว ไม่มั่นใจ ประหม่า และจิตตกเป็นช่วงๆ บางทีก็ดูเหมือนคนบ้า เหม่อลอย ยิ้มคนเดียว อารมณ์ดีเกินเหตุ
แต่ในทางกลับกัน หากมีเหตุที่ทำให้ผิดใจ บาดหมาง ความสัมพันธ์สั่นคลอน ก็ส่งผลให้เกิดอารมณ์ฉุนเฉียว หงุดหงิด แปรปรวนได้ตลอดเวลา หน้าตาก็หม่นหมอง ไม่สดใส
ทำไมบางคนจึงตาบอด เพราะความรัก ...
ความรักทำให้คนตาบอด อาจด้วยเพราะรักมาก ยึดติดกับความรักนั้นไว้ รักด้วยความหลง รักโดยหวังผลเพียงแค่ได้ความรักตอบ ต้องการให้คนรักยอมรับ เป็นความรักที่เกิดจากความคาดหวัง สามารถทำทุกอย่างเพื่อคนที่รักอย่างเต็มที่และเต็มใจ
แม้สิ่งที่ทำนั้นจะดีหรือไม่ จะผิดหรือถูก ถึงต้องยอมแลก ยอมลำบาก ก็ไม่สนใจ ไม่แคร์คนรอบข้าง ยอมได้ทุกอย่าง เพื่อให้คนที่รักมีความสุข เห็นผิดเป็นถูกได้เสมอ ถึงแม้คนที่รักจะทำผิด ทำไม่ดีไว้มากมายก็พร้อมยอมอภัย ยอมเสียสละและอยู่เคียงข้างไม่ห่างไปไหน หรือจะเรียกง่ายๆก็คือ การรักแบบขาดสตินั่นเอง
ความรักแบบขาดสตินี้ จำต้องอาศัยเวลาในการพิจารณา หากคู่รักเป็นคนดีสมควรแก่การหลงรักหัวปักหัวปำ ก็ถือเป็นความโชคดีของทั้ง 2 คน แค่รู้จักปล่อยวางให้ชีวิตเกิดความพอดีบ้างทุกอย่างก็ราบรื่นดี
แต่หากเจอคู่รักที่ไม่ดี เห็นแก่ตัว ก็จะถูกเอาเปรียบตลอดเวลา เมื่อเรารักโดยขาดสติ และยึดเหนี่ยวเค้าไว้เพื่อแลกความสุขจอมปลอม กว่ากาลเวลาพิสูจน์ความเป็นคนของคนๆนั้นให้เรารู้ ทุกอย่างอาจสายเกินไป สูญเสียสิ่งนอกกาย ยังไม่น่าเสียใจเท่าสูญเสียคุณค่าความเป็นคนของเราให้กับคนที่ไร้ค่า เพียงเพราะปล่อยให้ความรักบังตา คาดหวัง ยึดติด ไม่ปล่อยวาง นั่นก็จะทำให้เรา ตามืดบอดสนิทไปแล้วจริงๆ
Naru.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น